Δε μ'αρέσει να γκρινιάζω..αλλά έλεος ρε πούστη μου!
Ήθελα κι εγώ, όσο θα είμαι πάνω να πάω σε καμμιά συναυλία, you know, ευρωπαϊκού επιπέδου που λέμε.
Όταν έμαθα ότι η Bjork είχε κανονίσει να εμφανιστεί σε φεστιβάλ στο Βέλγιο, αρχικά κατουρήθηκα από τη χαρά μου. Όταν το έψαξα έμαθα ότι είναι 1 μέρα (!) πριν φτάσω εγώ. Οπότε ξεκίνησε μια διαδικασία εξεύρεσης τρόπου αλλαγής εισιτηρίων κλπ..τελικά δε γινόταν, οπότε με βαριά καρδιά το πήρα απόφαση
Λέω, ok, cool, όλο και κάποια καλή συναυλία θα γίνει τον Ιούλιο που να μπορώ να πάω. Έψαξα από δω, έψαξα από κει, μόνο ο Rod Stewart ερχόταν Βρυξέλλες (yikes!).
Πριν λίγο, έμαθα επίσης ότι το Σάββατο που ήμουν Παρίσι, έκανε η Nelly Furtado ένα μίνι live κάτω από τον Πύργο του Άιφελ
Και φυσικά, η μαλάκω η Tori (μαζί και οι James) αποφάσισε να έρθει Ελλάδα ΑΥΤΟΝ τον Ιούλιο. Που εγώ λείπω. Ειδικά Tori θέλω χρόνια τώρα να τη δω live..
Τα' χω πάρει λέμε!!..
Πείτε μου, έχω άδικο;
Σταδιάλαααααα
Γκα
E δεν πάω καλά...
Δευτέρες δουλεύω ως τις 4.30 και Τρίτες ως τις 5.00.
Εγώ χθες (Δευτέρα) γιατί έφυγα 5.30;
Need of change
See I've got nothing left to loose
I think it's time I change my view
I want to believe
A Paris
Πράγματα που έμαθα μέσα σε 48 ώρες
- Στο Παρίσι δεν πας μια φορά και τέλος. Αυτή η 2η φορά μου χρειαζόταν για να δω πως είναι η πόλη εκτός των ατραξιόν. Καμμια σχέση..πολύ πιο ενδιαφέρουσα εννοείται!
- Ποτέ, μα ποτέ ξανά στο Παρίσι με ζευγάρια. "Σέρνουν" συνέχεια και μένεις εσύ ο μαλάκας της ιστορίας. Δεν ξέρεις πώς να απoφεύγεις το θέαμα σιχαμερών στρέητ μελιών (μπλιε!). Πού να πάω ο καψερός μόνος μες στη μαύρη νύχτα;
- Ποτέ, μα ποτέ ποτέ να μη παρασυρθώ ξανά και μείνω στο ίδιο δωμάτιο με ένα εκ των τριών (!) προαναφερθέντων ζευγαριών, ότι και να μου πούν/τάξουν.
- Πρέπει να μάθω γαλλικά για να μην εξαρτώμαι από άλλους ,ακόμα και για να βρω τις τουαλέτες που λέει ο λόγος (τι τα 'θελα τα ιταλικά τσκ τσκ). Και ναι ok, το ξέρω ότι ήταν ατυχές παράδειγμα επειδή λέγονται toilettes γαλλιστί! Give me a break
- Οι παριζιάνοι είναι πολύ (θα είμαι σεμνός) hot. Προσοχή μόνο όταν πέφτει λίγη παραπάνω πουδρίτσα με make up κι έρχεται και σου παστώνει η μουτσούνα.
- Οι καφέ μικρές Louis Vuitton που θεωρούσα γυνακείες, στο Παρίσι κάνουν θραύση στο αντρικό φύλο. Ew.
- Οι γκέη αλλά ακόμα περισσότερο οι λεσβίες έχουν δυναμική παρουσία στους δρόμους του Παρισιού :)
- Ποτέ υψηλές προσδοκίες σε εστιατόριο. Ακόμη και αν πρόκειται για την ταράτσα του Πομπιντού, με το διάσημο εστιατόριο Ζωρζ (όπου ένα bloody mary έκανε 18 ευρώ! ααακκ). 30 ευρώπουλα το ζυμαρικό (παραβρασμένο), που στην ταβέρνα της γωνίας είναι πολύ πιο νόστιμο ρε γμτ; τσκ τσκ quel dommage
- Αλλά ποιος τα γαμάει τα λεφτά στην τελική, όταν έχεις την πιο φανταστική θέα που υπάρχει; Το Παρίσι πιάτο, τα πυροτεχνήματα σε όλο τον ορίζοντα και ένα μωβ ηλιοβασίλεμα όλα τα λεφτά...
Η θέα από το Pompidou
- Μια από τις ωραιότερες περιοχές στο κέντρο, το Marais, είναι κάτι σαν άτυπο gay village? Μιλάμε γινόταν της τρελής -κανονικά. Εκεί γυρίστηκαν σκηνές της Παπακαλλιατιάδας (junk info)
- Το πάρκο του Asterix είναι μια παπαριά.
- Όπου για άλλη μια φορά αναρωτιέμαι γιατί πήγα, αφού κλάνω μέντες με κάτι τέτοια
- Μερικές φορές οι σερβιτόρες ανταλλάζουν και μπουνίδια μες στη μάπα (το είδα και αυτό!)
- Η 14η Ιουλίου είναι η εθνική τους γιορτή και κάνουν διάφορες χαριτωμενιές
- Υπάρχει club sandwich (νορμάλ ποσότητα) που κάνει 17 ευρώ
- Τα GAP έχουν 75% off :DDD
- Ποτέ ξανά κοντά σε τουριστικές περιοχές για φαγητό/ποτό. Συνήθως σερβιτόροι μες στην ξινίλα, παρόλο που τους πληρώνεις τον εσπρέσο ως και 4 ευρώ πιο πάνω και πατίκωμα.
- Το μετρό στο Παρίσι μυρίζει κατουρλιό :Ρ
- Θέλω θέλω θέλω την επόμενη φορά να πάω σε μουσεία
- Το ότι θα βούρκωνα βλέποντας τον "Καιρό των Τσιγγάνων" στην Εθνική Όπερα δεν το περίμενα από μένα. Αρχικά πήγα με μισή καρδιά (λόγω έργου κυρίως), αλλά δεν αντιστέκεσαι εύκολα σε τέτοιο θέαμα. eeeh ederlezi
- Οι Γάλλοι φωνάζουν τους Βέλγους βλάχους και μάλλον έχουν δίκιο χεχ
Κωστάκης
Είχα πετύχει τον Κ. στη Θεσσαλονίκη πριν λίγο καιρό, μετά από μια πρόβα με τους DissonART. Φαινόταν κουρασμένος, αλλά πιο πολύ ενθουσιασμένος και μου μιλούσε με μάτια ζωντανά, γεμάτα ενέργεια (ακόμα περισσότερο από συνήθως) για αυτά που ετοίμαζε (συναυλίες, ο νέος δίσκος).
Μέσα μου του έδωσα ραντεβού για τη μέρα που θα έπαιζαν. Δε μπορώ καν να φανταστώ πώς θα είναι η συναυλία, παρ' όλο που έχω δει τον Κ. live καμμιά 10ριά φορές.
Οι μέρες φτάσανε, εγώ εδώ που είμαι...είναι κομμάτι μακριά για να πάω. Οπότε, next best thing η τελευταία του συνέντευξη, που δημοσιεύει σήμερα ο Ελεύθερος Τύπος με αυτήν την αφορμή.
Απορία: πότε θα σταματήσουν να τον ρωτάνε το ίδιο πράγμα για το έργο του πάνω στο Χατζιδάκι;
Εμείς γράψαμε την αρχή και ο Κωνσταντίνος Βήτα τη συνέχεια…
Ο φίλος της της έδωσε δύο περίεργα χάπια. Κι εκείνη άρχισε να χορεύει ξέφρενα…
Λιποθύμησε! Φωνάξαμε το ΕΚΑΒ αλλά ήρθαν πρώτα τα κανάλια. Και τελικά συνήλθε και έδωσε συνέντευξη για τις βλαβερές συνέπειες του χαπακο-χορού.
Ξύπνησα νωρίς το πρωί. Ντύθηκα και βγήκα έξω…
Ημουν ακατάλληλα ντυμένος και ξαναμπήκα μέσα. Σκέφτηκα να ξαναδοκιμάσω το μεσημέρι.
Η φωτιά μόλις άναψε...
Ενιωσα ενοχή. Δεν πρέπει να καπνίζουμε, βλάπτει σοβαρά την υγεία ενεργητικών και παθητικών καπνιστών. Οι άλλες φωτιές (πλην αυτής που χρειάζεται για το τσιγάρο) μάλλον αφορούν (ή δεν αφορούν -όπως το πάρεις), παθητικούς, για να σχολιάσω την επικαιρότητα.
Μόλις εξελέγη πρωθυπουργός. Πρώτο του μέλημα είναι να ……
να προετοιμάσει τη νέα προεκλογική περίοδο που ανάλογα διαρκεί τρία με τέσσερα χρόνια ώστε να επανεκλεγεί.
Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ
Zzzz...
Ποιος θα μου τό 'λεγε και δε θα τον έβριζα ότι θα βαριόμουν σε μια δουλειά που θα πληρωνόμουν 1300 ευρώ κάνοντας βλακείες ή και τίποτα, όπως σήμερα.
Κάθομαι σε ένα γραφείο, δεν κάνω τίποτα, είμαι κυριολεκτικά ένα κλείσιμο των βλεφάρων μακριά από τον ύπνο το βαθύ, εκείνον που μπορεί άνετα να σε βιάσει ένα λυσσασμένο πλήθος και να ξυπνήσεις στο τέλος.
Ας μου αναθέσει κάποιος κάτι να κάνω, δε μπορώ άλλο τα νεύρα μου ασταδιάλα
Επέτειος
Εσύ δεν άκουσες αυτά που περίμενες.
Εγώ άκουσα αυτά που δεν ήθελα.
Σήμερα.
Αλλά δε με νοιάζει τελικά και τόσο.
Εξάλλου και οι δυο μας θέλουμε κάτι άλλο.
Η αίσθηση του λειψού..
Το τέλος πλησιάζει, αλλά το κρατάμε (κρατάω;) για λίγο ακόμα.
Μη νομίζεις ότι μου είναι εύκολο.
Σε αγάπησα.
Όχι όπως εσύ, αλλά ούτε κι όπως ήθελες.
Με αγάπησες.
Όχι όπως εγώ, περισσότερο απ' όσο ήθελα.
Σε αγάπησα και μην το ξεχνάς,
όπως δε θα το ξεχάσω κι εγώ.
Εξαιτίας σου, μπορώ να λέω στο εαυτό μου
"Αγάπησες και αγαπήθηκες"
Ταμπέλες
Αναδημοσιεύω αυτούσιο κομμάτι ενός ποστ του noheathen (πού χάθηκες;), σχετικά παλιό, που όμως λέει πράγματα που σκέφτομαι κι εγώ τελευταία:
Να πάτε να πνιγείτε όλοι. Μα η Νέλλη έτσι, ο Τζάστιν αλλιώς μουμπλε μουμπλε βιομηχανικές τσιχλόφουσκες. Απόψε το βράδι στο λεωφορείο κατάλαβα γιατί την εμπορική ποπ τη λένε τσιχλόφουσκα. Εννοώ, σίγουρα το είχα κάπου στο υποσυνειδητό μου, όμως γαλουχήθηκα με δασκάλους, γονείς, έντυπα, φίλους (κάποιους) και εχθρούς (άλλους) να μου εξηγούν γιατί δεν πρέπει να βουλώσω τα αυτιά μου με εκείνες τις μιαρές "τσιχλόφουσκες". Πλέον, η έκφραση είχε καθιερωθεί, είχε περάσει στο υποσυνείδητο. Τσιχλόφουσκα: Γλυκιά, τη μασάς, γεύση σαν χαρτοπετσέτα, τη φτύνεις. Εχτές το βράδι καθώς ήμουν στο τέλος μια μεγάλης διαδρομής και από το παράθυρο διαγραφόταν ένα έρημο γήπεδο μπάσκετ, τα ακουστικά του ipod εξέπεμπαν "αμαρτία". Τσιχλόφουσκα: Μαζική Ποπ;
Όλο το ποστ εδώ
ps: Μακριά από οποιοδήποτε hype φέτος (όχι απαραίτητα από επιλογή) το "Loose" της Nelly Furtado είναι από τους λίγους δίσκους που με κράτησαν όλο το χειμώνα μέχρι και τώρα
Ooops!
Ένα ήρεμο απόγευμα πριν καμιά βδομάδα, μετά από μια βόλτα, εγώ και η αδερφή μου καθήσαμε σε ένα καφέ. Από δω πήγε, από κει πήγε, ήρθε η συζήτηση στα προσωπικά μου. Ποτέ δεν της είχα πει τίποτα για μένα, ότι είμαι γκέι, τί κάνω στη ζωή μου κλπ.
Την είδα όμως να τρώγεται..
Αυτή: θα μου πεις ποτέ τι κάνεις;
Εγώ: Μια χαρά, εσύ; *λα λα λαλαλαλα*
Αυτή: Γρμφ. Ξέρεις τι εννοώ.
Εγώ: I do? (1ος κόμπος)
Αυτή: (look ξινίλας)
Εγώ: Ε ξέρω γω, ρώτα με...
Αυτή: Έχεις σχέση;
Εγώ: Ερμ...ναι... (2ος κόμπος)
Αυτή: Καιρό;
Εγώ: Εεε σχεδόν ένα χρόνο (αυτό ήταν, τώρα θα με ξεμπροστιάσει!)
Αυτή: Τί δουλειά κάνει;
Εγώ: Πωλητής (shit!)
Αυτή: ....!!
Εγώ: μμμναι.
Cook & Book
Την Κυριακή, ξυπνώντας, ήθελα να κάτσω σπίτι. Είχε προηγηθεί ένα σαββατόβραδο στην Αμβέρσα, που αρχικά βαριόμουν να πάω, αλλά υπέκυψα στην ψυχολογική πίεση που μου ασκήθηκε.. Τελικά έπεσε πρόταση για καφέ, στο Cook & Book μου 'πανε. Εγώ δεν το 'ξερα, οι άλλοι ανίδεοι.
Έπαθα σοκ. Κανονικά. Το τι αντίκρυσα δε μπορώ να το περιγράψω με λόγια, με τη βοήθεια φωτό, θα το προσπαθήσω. Τέτοιοι χώροι είναι που με κάνουν να θέλω να ζήσω εδώ.
Δεν είναι βιβλιοπωλείο, δεν είναι εστιατόριο, δεν είναι καφέ, δεν είναι χώρος πολιτισμού, δεν είναι wow διακοσμημένο. Είναι όλα αυτά μαζί και παραπάνω. Αποτελείται από 9 χώρους με διαφορετικό κόνσεπτ και περιεχόμενο ο καθένας (strip cartoon, contemporary art, space κά), από 3-4 εστιατόρια/καφέ/μπαρ, από ένα μπαρ-δισκοπωλείο και άλλα.Μπαίνοντας, είναι το comics & manga section (δυστυχώς στα γαλλικά), με ποικιλία που σε ζαλίζει, στο κέντρο του οποίου υπάρχουν μεγάλα ορθογώνια τραπέζια για καφέ και διάβασμα.
Οι χώροι όλοι συνδέονται σειριακά μεταξύ τους, οπότε στη συνέχεια είναι το 1ο εστιατόριο/καφέ
με την εξής λεπτομέρεια στα φωτιστικά πάνω από το τραπέζι-καθρέφτη
και ναι, είναι μπουκάλια Campari!! Τέλειο;Κάπου εδώ καθήσαμε να κορέσουμε την πείνα μας με μεταξύ άλλων κεφτεδάκια με σάλτσα συνοδευόμενα από παραδοσιακές frites (τηγανητές πατάτες, η εθνική σπεσιαλιτέ των Βέλγων-τί να πεις), ζυμαρικά με λαχανικά και πέστο, φιλέτο, και αυτή τη σαλάτα με κατσικίσιο τυρί και σως μέλι-μπαλσάμικο tres bien
Πάθαμε ομαδική πλάκα με αυτόν το χώρο, από την οροφή του οποίου είναι δεμένα εκατοντάδες βιβλία!
Στον ίδιο χώρο υπάρχει μπαρ, μικρές γωνιές όπου πωλούνται σαμπάνιες moet με swarovski (250 ευρώ παρακαλώ), σοκολάτες marcolini (άκουσα τα καλύτερα), μαρμελάδες οργανικής φύσεως, ρολόγια κλπ
Με ειδικό χώρο για branch, φυσικά πλαισιωμένο από βιβλία. Το βασικό στοιχείο ήταν ότι ο διακοσμητής είχε χρησιμοποιήσει τούβλα τοίχου για πάτωμα και ψεύτικο γκαζόν για τοίχο, πολύ πετυχημένα.
Στο τέλος, η αίθουσα με τα αγγλικά βιβλία, uk themed, εποχή swinging 60s μας άφησε καπως μαλάκες:
Καθήσαμε όλη την υπόλοιπη μέρα και δεν το χορτάσαμε! Είναι μέρος που ακόμα και τα βιβλία να σου είναι ψιλοαδιάφορα, στο τέλος εντυπωσιάζεσαι. Από την ευρηματικότητα, το περιβάλλον τις εκδόσεις που χαζεύεις με τις ώρες (highlights των βιβλίων: Βιβλίο ferrari με εξώφυλλο μεταλικό κομμάτι καπό, βιβλίο για σουτιέν με κούμπωμα από κανονικό σουτιέν, τα manga & comics).click: Cook & Book (υπό κατασκευή)
Woluwe
Ξού καλέ!
Είμαι στη δουλειά. Θέλω επιτέλους να διαβάσω τα αγαπημένα μου blog(στο σπίτι ιντερνετ πάπαλα). Τα blog είναι των γνωστών μας bloggers που βάζουν φωτό not safe. Έχω έναν βέλγο από πίσω μου που δε λέει να γυρίσει πλάτη να τα διαβάσω ανενόχλητος. Όλες τις άλλες ώρες ούτε καν κοιτάει προς το μέρος μου και τώρα λυσσαξε το γκαγκανιασμένο! 50 λεπτά μιλάει στο τηλέφωνο γυρισμένος προς το μέρος μου. Ξου!
10 Πρόχειροι Λόγοι..
Οι Βρυξέλλες μου αρέσουν για τους ίδιους λόγους που δε μου αρέσει η Θεσσαλονίκη ή η Αθήνα. Πολλά από αυτά τα χαρακτηριστικά είναι πράγματα δεδομένα για το μέσο Ευρωπαίο, αλλά όχι και για τον Έλληνα!
Είναι εκπληκτικό πόσο υποβαθμισμένα ζούμε στην Ελλάδα.. Δεν έχω ταξιδέψει σε πολλές χώρες και μάλλον τα περισσότερα από αυτά τα βρίσκει κανείς και αλλού.
1 Είναι το επίκεντρο της Ευρώπης, όχι μόνο από πολιτική άποψη, που δε με ενδιαφέρει καθόλου, αλλά πολιτισμικά, κοινωνικά, οικονομικά.
Καμμία σχέση φυσικά με την Ελλάδα, όπου αισθάνεσαι ξεχασμένος από το ίδιο το κράτος και τον υπόλοιπο κόσμο..
2 Είναι στο κέντρο της Ευρώπης και γεωγραφικά. Αυτό σημαίνει πχ ότι η Ολλανδία, η Γαλλία και η Γερμανία απέχουν από τις Βρυξέλες 1-3 ώρες με αυτοκίνητο και ακόμα λιγότερο με το τρένο.
τέλεια για εκδρομές τα σκ. (Η Θεσσαλονίκη απέχει 2,5 ώρες με το αεροπλάνο)
3 Ο κύριος όγκος πληθυσμού που ζει εδώ είναι όλων των διαφορετικών χρωμάτων, φυλών, εθνικοτήτων, προτιμήσεων κλπ.
Ζουν σε αρμονία και αυτό φαίνεται ακόμη και όταν περπατάς στο δρόμο. Φωνές, ζοχάδες, ηχορύπανση, γενικότερο αλαλούμ; όχι εδώ, στην Ελλάδα.
4 Ποτέ δεν κάνει τόση ζέστη που να θες να βγάλεις ακόμα και το δέρμα σου. Στην Ελλάδα υποφέρω από το κλίμα, μερικές φορές νομίζω ότι βράζω στα καζάνια της κολάσεως, εκεί που πάνε οι γκέι.
Μου αρέσει που το μάξιμουμ της θερμοκρασίας είναι οι 35 βαθμοί, κι αυτό σπάνια. Μου αρέσει που έχουμε Ιούλιο και κυκλοφορώ με πουλοβεράκια (κρύβουν και τα "κιλάκια") :Ρ
Αυτό βέβαια είναι σχετικό. Μερικοί δεν αλλάζουν με τίποτα τη ζέστη, την υγρασία και τον ήλιο που σου καίει το κεφάλι μέχρι τον εγκέφαλο.
Ο καιρός εδώ αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη, ξαφνικά και απροειδοποίητα. Από τη μια δεν είσαι σίγουρος πώς να ντυθείς, από την άλλη δε λείπουν οι εκπλήξεις. http://weather.cnn.com/weather/forecast.jsp?celcius=true&locCode=EBBR&zipCode=863889866286
5 Ευκαιρίες για δουλειά/καριέρα. Βασικός μισθός περίπου 1300 ευρώ (τα διπλάσια από την Ελλάδα).
6 Πράσινο. Είναι αδιανόητο για κάποιον που έχει μεγαλώσει σε κάποια μεγάλη πόλη της Ελλάδας το πόσα πάρκα έχουν οι Βρυξέλες, στο καράκεντρο ή σε απόσταση 10-15 λεπτών με αυτοκίνητο και ακόμα λιγότερο με μετρό.
Και μη φανταστείς πάρκο στυλ 100 τετραγωνικά, με 20 δέντρα και 3 παγκάκια. Μιλάω για εκτάσεις στρεμμάτων, τίγκα στο δέντρο, στο πιο-κέντρο-δε-γίνεται!
Δέντρα & πάρκα παντού μεσα στην πόλη.
7 Οικολογική συνείδηση. Πέρα του ότι χρησιμοποιείται πυρηνική ενέργεια για φωταγώγιση δρόμων και λεωφόρων, χρησιμοποιείται αιολική και ηλιακή. Εννοείται φυσικό αέριο σχεδόν ο κανόνας.. Το δίκτυο μεταφοράς είναι πολύ καλά οργανωμένο, η ανακύκλωση είναι καθημερινή συνήθεια.
8 Πόλη φιλική προς πεζούς, ποδηλάτες, joggers, μανάδες με καρότσια. Οι πεζοί έχουν προτεραιότητα πάντα σε διαβάσεις χωρίς φανάρι (ακόμα συνηθισμένος από Ελλάδα, περιμένω να περάσουν τα αυτοκίνητα, που στο μεταξύ έχουν ήδη σταματήσει)
9 Τα σύννεφα.
Σαν cloud gazer που είμαι, εδώ έχω πολλούς λόγους να κοιτάω ψηλά στον ουρανό. Τα σύννεφα είναι εκπληκτικά χαμηλά, είναι χορταστικά και μπαμπάτσικα! Το ότι είναι τόσο κοντά, εκτός του ότι φαίνονται σα να είναι σε απόσταση χεριού, κινούνται εκπληκτικά γρήγορα, που μοιάζει με την τελική σκηνή στην "Ολική Επαναφορά".Υπάρχουν όμως τόσες επιλογές για να περάσεις καλά ένα βράδυ στις Βρυξέλλες. Κι αν αυτό δεν είναι αρκετό, η Αμβέρσα είναι πάντα μια καλή επιλογή για clubs, σε απόσταση 30-40 λεπτών με αυτοκίνητο (Η Αμβέρσα είναι μια πόλη που συνδυάζει πολλά καλά από Βέλγιο και Ελλάδα).
Στα Ξένα...
Ουφ..επιτέλους Παρασκευή!!
Γεμάτη βδομάδα η τελευταία γι΄αυτό και χάθηκα
Το ποστ αυτό γράφεται με τεράστια δυσκολία σε γαλλικό πληκτρολόγιο
(ασταδιάλα τα νεύρα μου!)
και σας το στέλνω με αγάπη από τας Βρυξέλλας.
Here i am λοιπόν στο (λίγο περισσότερο απ' όσο θα πρεπε) δροσερό Βέλγιο για 2η φορά.
Είμαι ήδη μια βδομάδα εδώ και θα μείνω άλλες 4..σκοπός της επίσκεψης; Crash test.
Δηλαδή δουλειά και καθημερινότητα, να δω δηλαδής αν θα μου ταιριάξει, αφού εδώ και κάποια χρόνια σκέφτομαι σοβαρά το ενδεχόμενο να την κάνω από Ελλάδα για δω..
Όπως εύκολα καταλαβαίνει κανείς, δεν ανήκω στα "γαλανόλευκα παιδιά" κι όπου φύγει φύγει..
Οι λόγοι που οι Βρυξέλλες μου αρέσουν είναι αρκετοί και θα αναλυθούν σε επόμενο ποστ :)
Προς το παρόν τσάκω μια φωτό του βρυξελλιώτικου ορίζοντα, moments ago
Τα κτίρια κανονικά δεν είναι πράσινα, αλλά καφέ :Ρ
