Void(0)

Μιας και κλείνει αυτός ο κύκλος, αναπόφευκτα αναπολώ κάποιες από τις στιγμές που περάσαμε με τα άλλα παιδιά:
Η πρώτη μας βολή:

Η βραδιά οπλίτη:

Η βασική εκπαίδευση:
Aaah those were the days!

Δε θα κάτσω να γράψω πόσο βλακεία είναι ο στρατός [που είναι], γιατί και [ελάχιστες] ευχάριστες στιγμές πέρασα και την ηλίθια αυτοεκπλήρωση που νιώθουν οι αιγόκεροι σε γελοιωδώς εξουθενωτικές καταστάσεις ένιωσα. Και στην τελική, χαλόου, είναι μια γενική αλήθεια. Στρατός=Μπε. Αλλά αυτό το ανούσιο της σκοπιάς δε μπορώ να το καταλάβω. Let me elaborate a bit.

[rambling]Κατ'αρχήν όταν κάποιος είναι στη σκοπιά λένε ότι "φυλάει". Αυτό από μόνο του είναι άκυρο, λες και είμαστε σε εμπόλεμη ζώνη, ασε που συνήθως ο σκοπός κοιμάται κάπου. Αλλά τί να "φυλάξω" όταν παραδίπλα υπάρχουν χωράφια που δεν τα χωρίζει ούτε ένας φράχτης από το στρατόπεδο και είναι εκτός οπτικού πεδίου;
Α, ναι, βάζουν και κάμερες τώρα. Αλλά οι σκοπιές παραμένουν. Δηλαδή, οι κάμερες είναι για να παρακολουθούν τους σκοπούς μην κοιμούνται/καπνίζουν/τρώνε σπόρια/πηδιούνται [αυτό είναι δικό μου]. [/rambling]

Τέλος πάντων, ποιος τα χέζει όλα αυτά, πάνε πέρασαν. Τα χακι[ά] θα τα ενδυθώ για άλλη μία μέρα, αφού πρέπει να επιστρέψω στο θρυλικό Λαγό να πάρω το απολελόχαρτο [=χαρτί απολύσεως].

Αυτό που διαπιστώνω με θλίψη είναι ότι παρ'όλο που απουσιάζω καιρό από τη μπλογκοσκηνή [την ποια;] είναι ότι τα μπλογκ με ενσωματωμένη μουσική [που μερικές φορές δεν κλείνει κιόλας] αυξάνονται... Γουάι πίπολ?

Μπορεί ο ΕΣ να μου έχει κάνει [προσωρινή θέλω να πιστεύω] λοβοτομή, αλλά κάποια πράγματα είναι υπεράνω. Νέο (έστω για μένα που ως γνωστόν δεν έχω επαφή με τον έξω κόσμο- κοσμοϊστορικά γεγονότα, όπως η εμφάνιση της Καλο-GaGo-μοίρας, το κυπριακό ευρώ και η Πετρούλα Κωστίδου, τα μαθαίνουμε με χρονοκαθυστέρηση) τρεηλερίδιο για το RE5, που βγαίνει σε λιγότερο από μήνα:

Φέτος συμπληρώθηκαν 10 χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε το κλασικό videogame Resident Evil 2. Ιστορικό παιχνίδι και σίγουρα μέσα στη λίστα με τα πιο αγαπημένα μου παιχνίδια ever [πρέπει να το έχω τερματίσει πάνω από 30 φορές], καθώς και το παιχνίδι που με "έμπασε" μια και καλή στον κόσμο των videogames. Το 1998 ήταν μια πολύ σημαντική χρονιά για μένα και κοιτώντας πίσω, σίγουρα και ένα κομβικό σημείο. Αλλά αυτά είναι μια άλλη ιστορία :)

Η ιστορία του θα είναι το-μετά-7-χρόνια από τη Raccoon City, με πρωταγωνιστές τους ίδιους με του RE2, την Claire και τον [αγαπημένο μου] Leon, ένα χρόνο μετά τα γεγονότα του RE4 και τρία χρόνια πριν το RE5. Περιττό να πω πόσο πολύ ανυπομονώ, έτσι; Ακριβής ημερομηνία δεν έχει δοθεί ακόμα, αλλά λογικά κάπου προς τα τέλη της χρονιάς θα το έχουμε στα χέρια μας.
Παράλληλα, ετοιμάζεται η 4η live action ταινία της σειράς και το Resident Evil 5 για τη νέα γενιά παιχνιδομηχανών [ρίξτε μια ματιά κι εδώ].

...is kootchi-koo with you.

Episode 1: Welcome to Gaytown.



Δύσκολοι καιροί για στρέητ...

Φυσικά και σου θυμίζουν κάτι οι φωτογραφίες. Γιατί έχει κάνει ένα από τα καλύτερα video clips των 90s με όλες τις εμμονές του. (Κι ένα ακόμα)

(Video αφιερωμένο στη Dee, που όμως δε μπορεί να το δει γιατί δεν έχει ίντερνετ νια νια)

Δεν έχω καλύτερο από το να βλέπω παλιές χολιγουντιανές ταινίες, ειδικά όταν δεν είμαι και στις καλύτερές μου, σχεδόν πάντα μου φτιάχνουν τη διάθεση. Κάποιοι με κοροϊδεύουν, ότι και καλά είναι τελείως γκέι στερεότυπο, but they can suck it. Αν κάποιος δε μπορεί να εκτιμήσει ταινίες σαν το All About Eve ή το Some Like It Hot, αυτό είναι άλλο θέμα.

Το All About Eve είναι Η κλασική χολιγουντιανή ταινία. Έχει τα πάντα: τη Bette Davis, αξεπέραστες ερμηνείες, πλοκή, σκηνοθεσία, 14 υποψηφιότητες για Όσκαρ, σχόλια για τον κόσμο του θεάτρου, τη Marilyn Monroe τρυφερούδι, απίστευτες ατάκες, πολλές απο αυτές αθάνατες (Fasten your seatbelts, it's going to be a bumpy night).
Μια από τις καλύτερες σκηνές, όπου η Margo (Bette Davis), έχει πλέον για τα καλά αρχίσει να ψυλλιάζεται ότι η -για όλους τους άλλους- αθώα και καλοκάγαθη Eve (Anne Baxter) είναι μια αδίστακτη διπρόσωπη σκύλα και την πιάνει υστερία (δεν την αδικώ καθόλου).

-Don't let me kill the point. Or isn't it a story for grown-ups?
-You've heard it. About the time I looked through the wrong end of the camera.
-Remind me to tell you about the time I looked into the heart of an artichoke.

-As it happens, there are particular aspects of my life to which I would like to maintain sole and exclusive rights and privileges.
- For instance, what?
- For instance, you.

Κι εδώ η Bette Davis δίνει ρέστα στην καλύτερη σκηνή της ταινίας.
A b s o l u t classic!
(Χαρακτηριστικές οι αναφορές του Almodóvar στο Όλα για τη Μητέρα Μου, ακόμα και ο τίτλος...)

Χάρη σε αυτό το ποστ, θυμήθηκα το παρακάτω video, που είχα πρωτοδεί στο albino black sheep πριν χρόνια (και είχα λατρέψει). Θα το βρεις κι εδώ ή εδώ (2 εκδοχές). Δες το οπωσδήποτε!

Είναι το video για το Everyone Else Has Had More Sex Than Me των αυστραλών TISM (This Is Serious, Mum) και είχε επιλεχθεί για official video του τραγουδιού μετά από διαγωνισμό (αρχικά νόμιζα πως ήταν unofficial).

Hercules and Love Affair. Nomi, Antony, Kim Ann & Andrew Butler.
Στην αρχή το άλμπουμ το άκουσα με κάποια επιφύλαξη, παρ' όλο που ο Antony με τους Johnsons ή χωρίς μου αρέσει πολύ. Δε χρειάστηκε και πολύ μέχρι να αρχίσει να μου αρέσει ο δίσκος τους, αφού ο ήχος τους αν και δεν είναι καινοτόμος, είναι πολύ φρέσκος. Και σαν ιδέα, το να τραγουδάει ο Antony club anthems, δε μπορείς να πεις, είναι ελκυστική. Το 2008 μάλλον θα βαρεθούμε να τους ακούμε. Τά'χουν πει ο hulot, ο schottkey και ο gone4sure πριν καιρό και καλύτερα από μένα.
Αύριο βγαίνει κι επίσημα το Blind (rapidshare links υπάρχουν στα προαναφερθέντα blogs), ορίστε και το βίντεο:



και άλλα 2 κομμάτια που ξεχωρίζουν:

Μετά από πρόσκληση του Xipo και του One Big DJ, μόνο δύο κομμάτια (έπρεπε να είναι τουλάχιστον δεκάδα!) με τα οποία θα έλεγα το "σ'αγαπώ" (που ακόμα δεν τό'χω πει). Επειδή όμως αυτές είναι δύσκολες επιλογές και μου ήρθαν τριάντα τέσσερα κατ'ευθείαν στο μυαλό, κλέβω και βάζω άλλα δύο:

Ethan says: "Οι κανόνες έχουν ως εξής: Διαλέγεις ένα ή δυο τραγούδια με τα οποία θα έλεγες το σ’αγαπώ στον-ην σύντροφο σου ή κάποιον-α που σε ενδιαφέρει. Σε περίπτωση που επιλέξεις δύο κομμάτια, απαραιτήτως το ένα θα πρέπει να έχει αντρικά και το άλλο γυναικεία φωνητικά. Δεν υπάρχει περιορισμός ανάμεσα σε σόλο καλλιτεχνές ή γκρουπς, βάζετε ότι σας εκφράζει περισσότερο. Προσοχή, οι Prince και Mika θα θεωρηθούν γυναικείες φωνές οπότε αυτόματα η συμμετοχή σας κηρύσσεται άκυρη." (υπάρχει κανείς που θα έβαζε Mika?! lol)