Void(0)

Όποιος έχει ξαναπεράσει από το blog, ξέρει πως αγαπάμε Róisínάκι με τρέλα! Αποφάσισε να μας τιμήσει και πάλι (για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη) και φυσικά δε θα μπορούσα να λείπω :)
Καλά, αν μου το έλεγε κάποιος πέρισυ ότι όχι μόνο θα ερχόταν στη Θεσσαλονίκη, αλλά και πως θα την είχα σε απόσταση μισού μέτρου, θα πάθαινα απανωτά σοκ (δε βρήκα άλλη έκφραση :Ρ)... Χθες λοιπόν, παρέα με τον Sandman, την Erisabetsu και την υπόλοιπη εκλεκτή παρέα βρεθήκαμε στη Βίλκα.
Η συναυλία ακόμα καλύτερη από εκείνη στο Synch Ιουνίου, Α Ψ Ο Γ Η!!!
Ο χώρος μικρός, ό,τι έπρεπε για να απολαύσουμε τη Miss Murphy. Στην Τεχνόπολη, θες η ζέστη, θες ο κάπως μαλακισμένος κόσμος που έσπρωχνε για να χωθεί, δεν την είχα ευχαριστηθεί όπως ήθελα. Χθες όμως...χθες ήταν απίστευτο αυτό το πράγμα!
Ακολουθούν μερικές από τις σχεδόν 200 (!) φωτό και βίντεο που έβγαλα (χεχε)

Ήμουν τόσο κοντά που έχω και μερικές με τα σφραγίσματά της, αλλά είπα να μην την εκθέσω (:Ρ)
Ανεβάζω και μερικά videos στο youtube, σε λίγες ώρες ή αύριο θα είναι έτοιμα.

SET:
Overpowered
You Know Me Better
Checking Up

Through Time
Tell Everybody
I Want You
It's Nothing

Movie Star
Dear Miami
Primitive

Dr. Zee
I Can't Help Myself
Pretty Bridges

Let Me Know
Ruby Blue

The ID
Ramalama (Bang Bang)
Slave To Love

PS. Ζητώ συγνώμη από τους υπόλοιπους για τα γκάρισματά μου, ειδικά στο Primitive είμαι σίγουρος πως ακουγόμουν σε όλο το club...

Συνήθως οι φωτογραφίες με ηλιοβασιλέματα κλπ μου κάνουν πολύ cheesy, αλλά δε μπορώ ν'αντισταθώ αυτή τη φορά. Φωτογραφίες από το τρένο, από την επιστροφή στη Θεσσαλονίκη, την επόμενη της συναυλίας. Τόσες ώρες ταξίδι, έπρεπε να βρω μια ενασχόληση!.. Φαίνεται και η αντανάκλαση χέρι+κινητό, oh well :P

Φυσικά και σου θυμίζουν κάτι οι φωτογραφίες. Γιατί έχει κάνει ένα από τα καλύτερα video clips των 90s με όλες τις εμμονές του. (Κι ένα ακόμα)

α) Επιτέλους ο Φ. παραδέχτηκε το άσβεστο πάθος του και τον αγιάτρευτο έρωτα για μένα, κι έτσι πέρασα όλη την εβδομάδα παραδομένος σε μια δίνη ευτυχίας και πάθους...! Επιτέλους δικαίωση! Και τό' χαν πει ότι το 2008 είναι η χρονιά των αιγόκερων! Οι μέρες και οι νύχτες περνούσαν χωρίς να το καταλάβω και ένιωθα πως πέθανα και πήγα στον παράδεισο...
[Ήχος βελόνας πικάπ που γρατζουνάει το βινύλιο]

Or not!
β) "Ξέχασα" να πληρώσω τη συνδρομή στον πάροχο. Το πείραμα απέτυχε κι εδώ έχω να δηλώσω πως όλες αυτές οι θεωρίες περί χαμένου ελεύθερου χρόνου στο νετ είναι ΜΥΘΟΣ. Μιας και δεν είχα σύνδεση, αντί να κάνω κάτι εποικοδομητικό (βλ. διπλωματική), τερμάτισα 2 παιχνίδια και είδα περίπου 10 ταινίες. Οπότε μούφες όλα αυτά και το λέω από την θέση του ερευνητή αλλά και του αντικειμένου έρευνας. Yey net!

Εκτός από όλες αυτές τις εποικοδομητικές ενασχολήσεις, την Κυριακή με συνόδευσε η αγαπητή Erisabetsu στη συναυλία του Κ. Βήτα στο Liebe. Οι εν αθήναις θα έχετε την ευκαιρία να τον απολαύσετε μεθαύριο στο FUZZ κι έχω να σας πω ότι η συναυλία ήταν άψογη. Τελευταία φορά ο Κ. είχε δώσει συναυλία εδώ τον Σεπτέμβρη του '06, η οποία μάλλον ήταν η χειρότερη από τις 7-8 φορές που τον έχω δει, αλλά την Κυριακή επανόρθωσε και με το παραπάνω.

Anyway. Μετά από μια επίσκεψη στο καφέ του Μύλου που παρακολουθήσαμε μαθήματα λάτιν, μπήκαμε στο γεμάτο Liebe κατά τις 9+. 10 και κάτι, βγήκαν οι Νετρίνα που παίξαν 3 κομμάτια τσακ μπαμ και όταν βγήκε το Κ.Β. group ήταν ήδη 11 παρά. O K. φαινόταν ότι ήταν σε πολύ καλή διάθεση και είχε μαζί -για πρώτη φορά- άλλους 4 μουσικούς. [Εδώ να πω ότι το Άργος δε με είχε ενθουσιάσει σα σύνολο και μου είχε φανεί κάπως άνισο σε σχέση με τις προηγούμενες κυκολοφορίες του Κ. Μετά το live, άλλαξα γνώμη όμως.] Το Άργος αποτέλεσε το μεγαλύτερο κομμάτι του set, μαζί με τα κλασικά Κύμα, Μιράντα, Κορίτσια Καριέρας, Σήμα κλπ, κι επίσης με το Κλεμμένο Ποδήλατο από Σ.Ν. και το Funky Beep από το "2". Τα νέα κομμάτια αναδείχθηκαν (μέχρι και το Ζόμπι μου φάνηκε συμπαθητικό ζωντανά) κι έδεναν ιδανικά με τα παλιότερα, όλα μέρη του ίδιου κόσμου του Κ. Βήτα. Στο τέλος, όπως πάντα, ο Κ. βγήκε για το encore μόνος του με μια κιθάρα.
Ενώ η συναυλία ήταν άψογη, στο τέλος 2 μαλακίες που έγιναν άφησαν πικρή γεύση, ειδικά στο group: από τη μια ένας από το movement (που γνωρίζω, αλλά δε θα χαρακτηρίσω) βρήκε καλή ιδέα πριν φύγει να αρπάξει ως memorabilia τις σημειώσεις του Κ. για τη συναυλία (που έμαθα πως τις ετοίμαζε ένα μήνα) κι έτσι για πρώτη φορά άκουσα τον Κ. να τα παίρνει χοντρά (και με το δίκιο του) βγάζοντας ανακοίνωση και από την άλλη ένα πανάκριβο μηχάνημα έδωσε βουτιά και σα να χάλασε κάπως. Ελπίζω να μπόρεσαν να παίξουν στη Λάρισα την επόμενη μέρα...