Τιβιτιγκέι

27.3.08 by Cookie Basher

Στο χθεσινό Τιβιτιγκλόν έγινε ο πρώτος γκέι γάμος στην Ελλάδα με κουμπάρα την Έφη Σαρρή που μετά τραγούδησε το "Αύριο παντρεύομαι". Και όχι, δεν τα βγάζω από το μυαλό μου. Τρέμε John Waters!



[Έπρεπε να ήμουν εγώ κουμπάρος -τους είδες τους γαμπρούς;]

Show me yours, I'll show you mine.

by Cookie Basher

Όταν βαριέμαι αφόρητα, μια συνηθισμένη ασχολία μου είναι να googl-άρω από περιέργεια ό,τι μου κατέβει. Σήμερα τα keywords ήταν "επίδειξη τάπερ" [μερικές φορές νιώθω ντιπ βλαμμένο], ένα θέμα που μου προκαλεί κάτι σαν πολιτισμικό δέος, αφού επίδειξη τάπερ είχα δει μόνο στο Ρετιρέ και είναι για μένα σαν αστικός μύθος ένα πράγμα, στο πιο καλτ. Σκέφτηκα λοιπόν να ψάξω να μάθω τί είναι μια επίδειξη τάπερ, ποια είναι η ιεροτελεστία, κλπ.
Τέτοιες πληροφορίες δε βρήκα, αλλά έπεσα πάνω σε μια έκθεση, γραμμένη -από φιλόλογο παρακαλώ, οι μαθητές του όλοι πάτωσαν φαντάζομαι- απάντηση στο θέμα των πανελληνίων του 2007 (Θέμα: «Σε μια εποχή με μεγάλο έλλειμμα ανθρωπιάς έχει σημασία να οργανώνονται εκδηλώσεις που βοηθούν όσους συνανθρώπους μας το έχουν ανάγκη [...].»), δημοσιευμένη σε τοπική εφημερίδα της Κομοτηνής [εδώ ολόκληρη]. Ολόκληρη η έκθεση είναι ένα φλογοβόλο στραμμένο προς τον εγκέφαλο, εγώ αντιγράφω μόνο τα σχετικά με το επίμαχο θέμα. Ορίστε λοιπόν:
Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους είναι δυνατό να υπερφαλαγγιστεί το έλλειμμα ανθρωπιάς που ταλανίζει κυρίως τη νεολαία μας. Κι επειδή παρατηρείται αποξένωση των ανθρώπων στις ίδιες τους τις γειτονιές, ένας προσφορότατος τρόπος για την καλλιέργεια γνήσιων σχέσεων που θα στηριχτούν στην αληθινή φιλία και την αλληλοεκτίμηση είναι η επίδειξη τάπερ. Οι επιδείξεις τάπερ ενώνουν τους γείτονες, που, υπό διαφορετικές συνθήκες, δεν θα αντάλλασσαν μεταξύ τους ούτε καλημέρα, συσφίγγουν τις σχέσεις τους, και τους οδηγούν στην άρση της μοναξιάς, ιδίως εφόσον συνοδεύονται από έναν μερακλίδικο μπουφέ με τσιπουράκια και πικάντικα πιτάκια. [wtf?]
There you have it. You know what to do.
Προτείνω να σταματήσουμε τις συναντήσεις μεταξύ μπλόγκερς σε μπαρ και καφέ και να αρχίσουμε να διοργανώνουμε επιδείξεις τάπερ. Over and out.

Filed under , having 9 comments Edit 

Random, random

26.3.08 by Cookie Basher

Σε ανύποπτο χρόνο, με ρώτησε σήμερα η μητέρα μου αν θα πάρω καινούριο sleeping bag για το στρατό, με αποτέλεσμα να μείνω τελείως μαλάκας. Μού'ρθε τελείως απότομα, ξεγυρισμένο reality check, όχι ότι δεν το σκέφτομαι ήδη, αλλά το να αρχίσω να οργανώνω τις μικρές λεπτομέρειες για τη θητεία είναι το κάτι άλλο. Και είναι τόσα που πρέπει να γίνουν, με πρώτο και καλύτερο να τελειώσω (δηλαδή να πιάσω) την πτυχιακή μου, για να προλάβω να έχω πάρει το πτυχίο μέχρι να φύγω. Εμπρός καλό μου Google: Να μάθω τί πρέπει να κάνω για να μπω στο Σώμα Πληροφορικής (χωρίς βύσμα, με το πτυχίο), ΑΝ θα μπορέσω να μπω εκεί (πληροφορίες σχετικά καλοδεχούμενες), να συναντήσω φίλους για την απαραίτητη ενημέρωση κλπ. Πιστεύω πως τό'χω, δε θα φάω φρίκη. Από την άλλη όμως... Έχω βαρεθεί να ακούω πόσο καλά ή πόσο σκατά θα περάσω στο στρατό και απαντάω ένα ξερό "θα δούμε". Θα δούμε λοιπόν...

Τελικά, όσα χρόνια και να περάσουν, το Residents στην παραλία θα είναι το μόνο μαγαζί που αισθάνομαι κάπως δικό μου. Είχα να πάω καιρό και με είχε απογοητεύσει τελευταία, αλλά την Κυριακή το βράδυ θυμήθηκα όλους τους λόγους που τόσα χρόνια ήταν το αγαπημένο μου. Από τα λίγα μέρη που είμαι τελείως μέσα στα νερά μου, κόσμος πολύς (ειδικά για ξημερώματα Δευτέρας), μουσική φοβερή (φυσικά ο τύπος έβαλε και Burial) που δεν ακούς αλλού στη Θεσσαλονίκη (ίσως στο ArtHouse), μπάρμαν και σερβιτόρες άπαιχτοι, κόσμος χαλαρός που περνούσε καλά, ποσότητες μπύρας τέτοιες, που μετά από λίγες ώρες είχε μόνο 2 μάρκες, σε ένα μαγαζί που πιο πολύ ταιριάζει στα Εξάρχεια παρά στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Αγαπώ Residents!

Το τελευταίο μπιριμπο-cd γράφτηκε προχθές, σε μια ιστορική συνάντηση της κλασικής παρέας κολλητών (με Δ. & Μ.) από τα φοιτητικά χρόνια. Τί είναι το μπιριμπο-cd; Πριν 6 -7 (!!!) χρόνια η Δ. με έπρηζε να μου μάθει να παίζω μπιρίμπα, και τελικά κόλλησα τρελά, παρ'όλο που με ξέσκιζε συνέχεια. Σε μια περίοδο που περνούσαμε σχεδόν όλη τη μέρα μαζί, παίζαμε μπιρίμπα με τις ώρες (γκέι στερεότυπο alert), πάντα με συνοδεία μουσικής, από τα cd που έγραφα με τραγούδια που κατέβαζα στην ταπεινή pstn. Οπότε κάθε τραγούδι έπρεπε να έχει και ιδιαίτερη σημασία/βαρύτητα για να μπει στο cd. Τα τραγούδια αυτά έμειναν ως μπιριμποτράγουδα :Ρ [Βέβαια μετά πήρα την εκδίκησή μου, όταν πωρώθηκε με το Tony Hawk's Pro Skater στο PS2, που την κέρδιζα πάντα (εκεί ακούγαμε τα σκεητοτράγουδα), αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.]
Η παρέα ξαναβρέθηκε μαζί μετά από χρόνια, με αφορμή το τριήμερο, θυμηθήκαμε πολλά πράγματα που φαίνονται πια μακρινά, και πάνω σ'αυτά, γράφτηκε και το μπιριμπο-cd/memorabilia.

Dee, ελπίζω να ησύχασες τώρα που βρήκα εκείνες τις φωτογραφίες που τραβήχτηκαν 5 (μπρρρ!) χρόνια πριν. H Dee θυμάται. Επίσης έχω να πω, πως πάντα είχε μια ιδιαίτερη αγάπη στα φαλλικά σύμβολα, που εκφράζεται με διάφορους τρόπους, όπως πχ ο τρόπος που απολαμβάνει ένα φρούτο:

Μην ξεχνιόμαστε: την Κυριακή ο Κ. Βήτα στη Θεσσαλονίκη!

Αυτό έλειπε.

21.3.08 by Cookie Basher

Παράξενο. Ξέθαψα αυτό σήμερα.. Χωρίς λόγο. Από μόνο του βγήκε στην επιφάνεια. Είχα να το ακούσω γύρω στα 10 χρόνια.
Ξαφνικά γέμισα με θλίψη, για όλα τα πράγματα που χάθηκαν στην πορεία, από τότε ως σήμερα. Ο Β., ο Κ., εγώ. Αυτό γίνεται όταν μεγαλώνεις.
Τί μένει τώρα, ν' αρχίζω να ξεθάβω κασέτες; Άσε καλύτερα.

Only Time Will Tell.
Όσα θυμάμαι κι όσα έχω μες στο νου μου.

Filed under , having 3 comments Edit 

This just in!

19.3.08 by Cookie Basher

Και γαμώ τους νόμους του Murphy (της Róisín συγκεκριμένα) λέω εγώ. (Γαμώ την πουτάνα μου δηλαδή, φέτος βρήκα να πάω φαντάρος!)

Róisín, όπου και νά' μαι, σε όποια κωλογωνιά της Ελλάδας, θα κάνω τα αδύνατα δυνατά να έρθω να σε δω στο Synch! *cries*
Hang on in there!
(Πιο αναλυτικά περί synch festival, άλλη φορά. Όταν ηρεμήσω.)

Εδώ κι εδώ.

Filed under having 16 comments Edit 

G A N T Z

by Cookie Basher

[Clark - New Year Storm]

Filed under having 11 comments Edit 

Anthony Minghella

18.3.08 by Cookie Basher

Anthony Minghella dead at 54. [damn!]
{via}

Filed under , having 9 comments Edit 

Out of season

by Cookie Basher

Soon on spring mode. Promise.


01. Scsi-9 - Lady Delay
02. Esthero - Heaven Sent
03. Bloc Party. - Song For Clay (Disappear Here)
04. Piano Magic - Saint Marie
05. Doves - The Man Who Told Everything
06. Neil Finn - Sinner
07. Fredo Viola - Puss
08. The Go Find - New Year
09. Everything But The Girl - Single (Photek Remix)
10. Amplive - Video Tapez (ft. Del the Funky Homosapien)
11. Flying White Dots - Tomorrow We Take Off
12. Joan As Police Woman - I Defy (with Antony)
13. Skinny - Coming Up Roses
14. Emiliana Torrini - Thinking Out Loud
15. Kate Bush - And Dream Of Sheep
16. Clint Mansell - The Last Man (with Antony)

Filed under , having 12 comments Edit 

Sinner

by Cookie Basher

Conscience plays upon me now / Safe until my luck runs out



Today I am still disconnected /
To the face that I saw in the clouds
And the closest I get to contentment /
Is when all of the barriers come down



Under moonlight I stood wild and naked / Felt no shame just my spirit awakened



Sinner, I have never learned
Beginner, I cannot return
Forever I must walk this earth / Like some forgotten soldier




Fireball drop from the sky /
All my dreams have come to pass
Where's my faith, is it lost?

Can't see until I cast it off

Filed under , having 0 comments Edit 

(*)

17.3.08 by Cookie Basher

Why

so

void

?

Filed under having 1 comments Edit 

Primitive

by Cookie Basher

Live Acoustic,01/03/08

Filed under , having 0 comments Edit 

A Domestic Partnership That Discriminates? No, Thanks.

by Cookie Basher

[Γενικά δεν είμαι υπέρ "αγωνιστικών" κινήσεων από τον καναπέ -εν προκειμένω από το γραφείο μου- αλλά αποφάσισα να αναρτήσω κι εγώ το συγκεκριμένο κείμενο. Δεν πιστεύω ότι υφίσταται στην πραγματικότητα αυτό που τα media ονομάζουν κίνημα των bloggers που κάνει "επανάσταση", αλλά το βλέπω σα μια έκφραση της αντίθετης θέσης σε ένα από τα πολλά ηλίθια μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση (έχουμε και τον επικείμενο νόμο περί "αστυνόμευσης" των blogs, το ασφαλιστικό, την εκπαίδευση, το νόμο περί ελληνικής υπηκοότητας για τους μετανάστες και πολλά άλλα). Είναι πιθανό επίσης το συγκεκριμένο να κριθεί ως αντισυνταγματικό από την ΕΕ και να μην εφαρμοστεί ποτέ.
Πρόκειται για μια εκδήλωση ρατσισμού, μία από τις πολλές που λαμβάνουν μέρος σε αυτήν τη χώρα, και ίσως όχι η σημαντικότερη από αυτές. Η αρχή για να πάψουν να υφίστανται θα γίνει όταν όλοι αρχίσουμε να σκεφτόμαστε, να ξεβολευόμαστε και να διεκδικούμε τα αυτονόητα, ως μέρος της ζωής μας, σε κάθε έκφανση της καθημερινότητάς μας, είτε πρόκειται για διακρίσεις απέναντι σε γκέι, λεσβίες, τρανσέξουαλ, είτε απέναντι σε οποιαδήποτε άλλη ομάδα που καταπατούνται βασικά δικαιώματά της. Και αυτές οι ομάδες είναι πολλές.]
(Δείτε σχετικά και το segment "1961" από το If These Walls Could Talk 2 με την εκπληκτική Vanessa Redgrave)

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ; ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ / A DOMESTIC PARTNERSHIP THAT DISCRIMINATES? NO THANKS

Στην Ελλάδα οι γκέι, οι λεσβίες και οι τρανσέξουαλ γνωρίζουν από διακρίσεις. Τις αντιμετωπίζουν καθημερινά στην οικογένεια, την κοινωνική ζωή και τον επαγγελματικό στίβο.

Καμιά φορά όμως φτάνει μια σταγόνα για να ξεχειλίσει το ποτήρι.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου το Υπουργείο Δικαιοσύνης ετοιμάζεται να καθιερώσει ένα 'συμβόλαιο συμβίωσης' ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Δεν θεωρούμε ότι ένα απλό 'συμβόλαιο' μπορεί να λύσει τα ζητήματα των ζευγαριών ίδιου φύλου, ούτε να εξασφαλίσει την ισότιμη μεταχείρισή τους. Πιστεύουμε όμως ότι η προτεινόμενη διάκριση είναι κατάφωρα αντίθετη τόσο με το ελληνικό Σύνταγμα όσο και με τις ευρωπαϊκές συνθήκες για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Πόσο μάλλον όταν 18 ευρωπαϊκές χώρες ήδη παρέχουν νομική κατοχύρωση στα ζευγάρια ίδιου φύλου.

Σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι να ενημερωθούν σχετικά οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιστοσελίδες και ιστολόγια σε όλο τον κόσμο. Αυτό που ζητάμε είναι ίσα δικαιώματα για όλους. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.

Αυτή τη φορά δεν θα μείνουμε σιωπηλοί. Αυτή τη φορά δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ


In Greece gays, lesbians and transexuals know about discrimination. They face it daily from their families, in their social lives and in the professional field.

But sometimes, all it takes is a single straw to break the camel's back.

According to press reports, the greek government is preparing to introduce a domestic partnership 'contract' EXCLUSIVELY for unmarried heterosexual couples. We do not believe that a mere 'contract' can resolve the issues same-sex couples face or ensure their fair treatment under the law. However this discriminatory proposal is a direct contravention of the greek Constitution, as well as european human rights treaties. Especially since same-sex couples already enjoy legal rights in 18 european nations.

The aim of this intervention is to make sure that european institutions, human rights organisations, websites and weblogs from around the world learn about these proposals. What we ask for is equal rights for all. Nothing more and nothing less.

This time around we will not sit idly by. This time around we will not keep silent.

GREEK BLOGGERS AGAINST DISCRIMINATION

Στην πρωτοβουλία ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ συμμετέχουν (μεταξύ άλλων) τα εξής ιστολόγια:



P3

16.3.08 by Cookie Basher

Το 1995 ήμουν 13 χρονών. Ήταν η χρονιά που το Glory Box βρήκε το δρόμο του για τα απαίδευτα αυτιά μου, μια εμπειρία που για μένα ήταν μια πρωτόγνωρη μουσική αποκάλυψη, από ένα γκρουπ με παράξενο όνομα. Νόμιζα πως είχα κάνει μια συγκλονιστική ανακάλυψη και ήταν κάτι που δε μπορούσα να το μοιραστώ με κανέναν, ή πιο σωστά δεν έβρισκα κάποιον να το μοιραστώ, αφού στην καλύτερη περίπτωση, οι φίλοι και συμμαθητές άκουγαν grunge και metal, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις απλώς τίποτα. Το κομμάτι αυτό αποτέλεσε σημείο αναφοράς στην εφηβεία μου και σημείο εκκίνησης για μουσικές αναζητήσεις, σε μια περίοδο που είχα ανύπαρκτη ενημέρωση περί μουσικής. Αργότερα, οι ήχοι του Dummy ασκούσαν πάνω μου μια γοητεία και ένα αίσθημα μη-άνεσης μαζί, η πρώτη φορά που προσπαθούσα να "μπω" σε έναν δίσκο.
Το '97, το ομότιτλο Portishead ήρθε και κάθησε στα αυτιά μου με άνεση πια, σε μια περίοδο που τη θυμάμαι σα μεταβατική προς μια άλλη "ενηληκίωση". Δυστυχώς, ήμουν πολύ μικρός ακόμα για να μπορέσω να κατέβω Αθήνα να τους δω απο κοντά, η πρώτη απο μια σειρά συναυλιών που έχασα και μού' χουν μείνει απωθημένο...
Στα 11 χρόνια που ακολούθησαν, το trip hop γιγαντώθηκε, μας άφησε χρόνους και μετουσιώθηκε σε άλλους ήχους. Οι Portishead έγιναν σημείο αναφοράς, ο τρίτος δίσκος τους έγινε κάτι σαν αστικός μύθος (θα βγει/δε θα βγει) και η Beth Gibbons άρχισε να μοιάζει παλιά φιγούρα των δοξασμένων 90s. Ο τρόπος που ακούμε μουσική έχει αλλάξει ριζικά, ένας δίσκος παλιώνει σχεδόν με το βγαίνει, για να συσσωρευτεί με τις υπόλοιπες εκατοντάδες gb μουσικής σε κάποιον σκληρό δίσκο.
Φέτος λοιπόν, οι Portishead αποφάσισαν να επιστρέψουν. Όλοι οι μουσικοί μου ήρωες έχουν αποκαθηλωθεί εδώ και καιρό, θα ακολουθήσουν αυτοί άραγε...; Στις 28/4 κυκλοφορεί και επίσημα το Third και λογικά θα έπρεπε να νιώθω ρίγη συγκίνησης. 11 χρόνια είναι αυτά (το Live @ Roseland, NYC δε μετράει) και αντί να περιμένω τη μέρα που θα τρέξω στο δισκάδικο για να το αποκτήσω, τελετουργικά να επιστρέψω σπίτι, να κλείσω τις κουρτίνες και να το βάλω να παίζει, το έχω ήδη στον σκληρό μου, με τα 11 tracks του να συναγωνίζονται μερικές εκατοντάδες άλλα για μια θέση στον player...
Ξεκινώντας την ακρόαση του Third (ο τίτλος δεν είναι και ο καλύτερος δυνατός, αλλά μιλάμε για ένα γκρουπ που ο τίτλος του 2ου δίσκου τους ήταν το όνομά του, ίσως ένας τρόπος να πουν ότι δεν έχει καμμία σημασία), φυσικά και δεν περιμένεις τους Portishead του 1997. Ή μήπως περιμένεις ακριβώς αυτό; Έχω ακόμα πολλές ακροάσεις μπροστά μου πριν σχηματίσω άποψη, αλλά προς το παρόν το Hunter, το 2ο track του δίσκου, με έχει μαγέψει. Εντάξει, δεν είναι κάτι που δεν έχουμε ξανακούσει -το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό είναι οι Portishead συναντούν τους Ilya. Και το Plastic ξεχωρίζει. Και το We Carry On.
H Beth Gibbons ακούγεται σαν... τη Beth Gibbons. Folk πάντως δεν περίμενα να ακούσω. Ακόμα δεν έχω βρει το κομμάτι εκείνο που θα μου γίνει εμμονή, όπως το Roads, ή το Wandering Star, ή το Half Day Closing, ή το Western Eyes, ή το All Mine, and the list goes on. Στο Third τα συγκλονιστικά έγχορδα και τα επιβλητικά samples που χαρακτήριζαν τον ήχο τους έχουν παραμεριστεί, όχι απαραίτητα κακό αυτό. Reminder to self: να προσπαθήσω να μη μπω στη διαδικασία να συγκρίνω τους δύο πρώτους δίσκους που έχουν εδώ και καιρό γίνει κλασικοί με τον καινούριο. Όπως και νά' χει, πρώτη αγάπη είναι αυτή, έστω αυτό τους το χρωστάω.

.co.uk
παρανομία

**Update**
Όπως φαίνεται το link του rapidshare είναι πλέον νεκρό, το άλλο δουλεύει αλλά είναι αργό like lesbian sex (quoting deeona). Βγαίνει και σε torrent ή αλλιώς αρκείσαι σε 3 tracks:
Hunter
Plastic
The Rip

Filed under having 8 comments Edit 

Marc Bessant

by Cookie Basher



Filed under , having 0 comments Edit 

All about Eve

12.3.08 by Cookie Basher

Δεν έχω καλύτερο από το να βλέπω παλιές χολιγουντιανές ταινίες, ειδικά όταν δεν είμαι και στις καλύτερές μου, σχεδόν πάντα μου φτιάχνουν τη διάθεση. Κάποιοι με κοροϊδεύουν, ότι και καλά είναι τελείως γκέι στερεότυπο, but they can suck it. Αν κάποιος δε μπορεί να εκτιμήσει ταινίες σαν το All About Eve ή το Some Like It Hot, αυτό είναι άλλο θέμα.

Το All About Eve είναι Η κλασική χολιγουντιανή ταινία. Έχει τα πάντα: τη Bette Davis, αξεπέραστες ερμηνείες, πλοκή, σκηνοθεσία, 14 υποψηφιότητες για Όσκαρ, σχόλια για τον κόσμο του θεάτρου, τη Marilyn Monroe τρυφερούδι, απίστευτες ατάκες, πολλές απο αυτές αθάνατες (Fasten your seatbelts, it's going to be a bumpy night).
Μια από τις καλύτερες σκηνές, όπου η Margo (Bette Davis), έχει πλέον για τα καλά αρχίσει να ψυλλιάζεται ότι η -για όλους τους άλλους- αθώα και καλοκάγαθη Eve (Anne Baxter) είναι μια αδίστακτη διπρόσωπη σκύλα και την πιάνει υστερία (δεν την αδικώ καθόλου).


-Don't let me kill the point. Or isn't it a story for grown-ups?
-You've heard it. About the time I looked through the wrong end of the camera.
-Remind me to tell you about the time I looked into the heart of an artichoke.

-As it happens, there are particular aspects of my life to which I would like to maintain sole and exclusive rights and privileges.
- For instance, what?
- For instance, you.
Κι εδώ η Bette Davis δίνει ρέστα στην καλύτερη σκηνή της ταινίας.
A b s o l u t classic!
(Χαρακτηριστικές οι αναφορές του Almodóvar στο Όλα για τη Μητέρα Μου, ακόμα και ο τίτλος...)

Filed under , having 12 comments Edit 

The meaning of cult

by Cookie Basher

Από μικρός έψαχνα να βρω διέξοδο στις καλλιτεχνικές μου ανησυχίες. Αρχικά δοκίμασα τη ζωγραφική, αλλά όλοι καταλάβαιναν αμέσως ότι ήταν ξεπατίκωμα, επειδή ζωγράφιζα μόνο σε ριζόχαρτο. Μετά σκέφτηκα να μετρήσω το ταλέντο μου στο χορό, αλλά όταν το έμαθε ο μπαμπάς μου με έδειρε και με έβαλε να γραφτώ σε σχολή πυγμαχίας (αργότερα έμαθα πως κάποιοι άγγλοι εμπνεύστηκαν και κάναν μια ταινία βασισμένη σε αυτήν την περίοδο της ζωής μου, ανεπίσημα φυσικά). Τελικά, στα χρόνια της εφηβείας, αποφάσισα να ιδρύσω ένα γκρουπ, που είχε μόνο ένα μέλος, εμένα, γιατί ο Βασίλης δεν ήξερε καν πώς να κρατάει το μπάσο και η Δήμητρα γκάριζε αντί να τραγουδάει, οπότε τους έδιωξα κακήν κακώς.

Μετά από σκέψη ημερών αποφάσισα να το ονομάσω 12-3 Incident (一二·三事件 στα κινέζικα για να πιάσουμε και τους κινέζους που είναι και μπόλικοι), προνοώντας και για μια διεθνή καριέρα, σε περίπτωση που μου γινόταν πρόταση να εκπροσωπήσω την Ελλάδα στη Eurovision, ενώ παράλληλα να εκφράζει και την πολιτική ευαισθησία του γκρουπ.
Το εξώφυλλο του άλμπουμ.

Το ντεμπούτο άλμπουμ λεγόταν Brassolaeliocattleya (πάντα με γοήτευαν οι σύνθετες λέξεις), όνομα που επιλέχθηκε για να προσδώσει κύρος στη μπάντα, όπως οι βασικές μου επιρροές που πάντα είχαν μακρόσυρτους και ακατανόητους τίτλους στα άλμπουμ τους (Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven, Those Who Tell The Truth Shall Die, Those Who Tell The Truth Shall Live Forever κλπ).

Στην προσπάθεια να γίνει το γκρουπ (δηλαδή εγώ) αρεστό σε όσο το δυνατόν ευρύτερο ακροατήριο, αποφάσισα ότι θα παίζουμε όλα τα μουσικά είδη. Για το follow up σκεφτόμουν να κάνω σπουδή στο ελληνικό δημοτικό τραγούδι αποδομώντας το και βάζοντας φιλιππινέζους μετανάστες στα φωνητικά. Όμως ποτέ δεν ηχογραφήθηκε γιατί το γκρουπ διαλύθηκε αμέσως μετά το ντεμπούτο, λόγω δημιουργικών διαφορών με τον εαυτό μου.

Tracklist
01. Mohammadzai (breakbeat με ανατολίτικο sample)
02. C* (Experimental μπλιμπλίκια, aphex twin style)
03. Turk's Head Building (post-tsifteteli)
04. Roundhouse kick (γιαπωνέζικου στυλ μίνιμαλ ελέκτρο)
05. KFVE (pop anthem tribute στο influential τηλεοπτικό κανάλι της Χονολουλού)
06. Klukwan, Alaska (post-rock κομμάτι, διάρκειας 15 λεπτών, ο τίτλος του οποίου τονίζει τον απρόσωπο χαρακτήρα των πόλεων, σε αντιδιαστολή με το συγκεκριμένο χωριό της Αλάσκας)
07. Passage GAA (Waterford) (εμψυχωτικός ύμνος για την ομάδα της Ιρλανδίας που ποτέ δεν έχει κερδίσει τίτλο)
08 . Emad Moteab (ιντερλούδιο)
09. Zuma (techno με sample από το αντίστοιχο παιχνίδι)
10. Shanghai Stadium (chill out κομμάτι, ιδανικό για ξημέρωμα στην Ίμπιζα)
11. Native American Nations (gospel κομμάτι, στο οποίο συμμετέχει η χορωδία του τοπικού ΚΑΠΗ)
12. Overlord (hidden track με brutal φωνητικά και τον ήχο ενός κομπρεσέρ)

Ευχαριστώ το gsus που μου έδωσε την ευκαιρία να φωτίσω αυτήν την πτυχή της πολυσχιδούς προσωπικότητάς μου.
Και τώρα, ήρθε η σειρά σας: PoonTangDee, Povofag, Erisabetsu, Oni, Neverlandean.
Εδώ οι οδηγίες.

Filed under having 6 comments Edit 

Hitchcocked

4.3.08 by Cookie Basher

Filed under , having 6 comments Edit 

Rant + Πρωταγωνιστές

by Cookie Basher

Σήμερα η διάθεσή μου έχει φτάσει στο ναδίρ, αρχικά χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Βέβαια στη συνέχεια δε βοήθησε ούτε το κρυολόγημα που μου χτυπάει την πόρτα και δεν του ανοίγω, ούτε το ότι η πτυχιακή έχει βαλτώσει κι επίσημα. Οπότε δεν προλαβαίνω στις επόμενες 5 μέρες να την παρουσιάσω, ούτε καν να την τελειώσω για να προλάβω την προθεσμία της ορκωμοσίας του Μαρτίου. Δεν πειράζει, εξάλλου πάντα ήμουν φθινοπωρινός τύπος. Ήθελα μόνο να ξεμπέρδευα ρε γμτ.
Θέλω απλά να περάσει αυτή η μέρα και αύριο όλα να είναι κανονικά. Από χθες (λόγω βήχα) κάπνισα μόνο ένα τσιγάρο, που ok, καλό είναι αυτό, αλλά από την άλλη έχω μια υπερένταση που δε βρίσκει δίοδο εκτόνωσης. Απλά περιφέρω το τομάρι μου στο σπίτι χωρίς λόγο και τρώω ό,τι βρω μπροστά μου, αλλά όλα είναι άγευστα. Πάντα όταν πρέπει να είμαι παραγωγικός και δε μπορώ να τα φέρω βόλτα, όλα μου φαίνονται χάλια. Ειδικά σήμερα που έχει γαμηθεί η διάθεσή μου, ακόμα περισσότερο.

Τέλος πάντων, moving on.
Αν και δεν ανοίγω σχεδόν ποτέ την τηλεόραση, απόψε θα το κάνω για να παρακολουθήσω στο Μέγκα τους Πρωταγωνιστές του Σταύρου Θεοδωράκη, που είναι ένας από τους λίγους δημοσιογράφους (αν όχι ο μόνος) που έχουν ασχοληθεί επανειλημμένα με τα θέματα που απασχολούν την ελληνική γκέι κοινότητα (αν μπορούμε να μιλάμε για τέτοια) και μάλιστα με τον τρόπο που πρέπει.
Σήμερα, η εκπομπή ασχολείται -μεταξύ άλλων- με τις γκέι σχέσεις και τα γκέι ζευγάρια στην Ελλάδα.

Τέλος, εδώ υπάρχει απόσπασμα από παλιότερη εκπομπή, όπου παίρνει συνέντευξη από τον Κώστα και ακούγονται μερικά ωραία πράγματα (κι εδώ μια πρόσφατη συνέντευξη του Σ. Θεοδωράκη στο 10%).
Απόψε στις 12 το βράδυ.

{Edit: Ο Apsoy έψαξε και βρήκε όλη την εκπομπή που αναφέρω πιο πάνω. Θα τη βρείτε εδώ.}

Everyone Else Has Had More Sex Than Me

2.3.08 by Cookie Basher

Χάρη σε αυτό το ποστ, θυμήθηκα το παρακάτω video, που είχα πρωτοδεί στο albino black sheep πριν χρόνια (και είχα λατρέψει). Θα το βρεις κι εδώ ή εδώ (2 εκδοχές). Δες το οπωσδήποτε!



Είναι το video για το Everyone Else Has Had More Sex Than Me των αυστραλών TISM (This Is Serious, Mum) και είχε επιλεχθεί για official video του τραγουδιού μετά από διαγωνισμό (αρχικά νόμιζα πως ήταν unofficial).

Filed under having 6 comments Edit 

Play live

by Cookie Basher

Στη σελίδα του Κ. Βητα και στο Myspace του ανακοινώθηκαν οι ημερομηνίες για τα φετινά live:
8 Μαρτίου στα Γρεβενά, 28 Μαρτίου στην Πάτρα, 30 Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη, 31 Μαρτίου στη Λάρισα και 5 Απριλίου στην Αθήνα. Ούτε θυμάμαι πια σε πόσες συναυλίες του έχω πάει, αλλά αυτό που θυμάμαι πιο έντονα ήταν η συναυλία στο Ρόδον, λίγο πριν κλείσει. Το dvd που είχε βγει δε φτάνει για να δώσει το κλίμα εκείνης της βραδιάς, όσοι ήσασταν εκεί τότε, το ξέρετε ήδη (αν και πολλοί παλιοί είχαν απογοητευθεί).
Έχει ήδη περάσει ενάμισυ χρόνος από την τελευταία φορά, σ'εκείνη τη συναυλία στο Μύλο.
Επίσης είναι οι πρώτες συναυλίες με το Άργος κι έχω περιέργεια για την ανταπόκριση του νέου κοινού (που τον έμαθε με το 2) και για το υλικό που θα διαλέξει (ελπίζω σε λιγότερο "πειραματικό" set).
Το βράδυ της 30ης Μαρτίου θα είμαι στο LIEBE, και ίσως σκάσω μύτη και στο FUZZ.
See you there

Filed under , having 4 comments Edit 

Οι ερωτικές τζιριτζάντζουλες του Hercules

by Cookie Basher

Hercules and Love Affair. Nomi, Antony, Kim Ann & Andrew Butler.
Στην αρχή το άλμπουμ το άκουσα με κάποια επιφύλαξη, παρ' όλο που ο Antony με τους Johnsons ή χωρίς μου αρέσει πολύ. Δε χρειάστηκε και πολύ μέχρι να αρχίσει να μου αρέσει ο δίσκος τους, αφού ο ήχος τους αν και δεν είναι καινοτόμος, είναι πολύ φρέσκος. Και σαν ιδέα, το να τραγουδάει ο Antony club anthems, δε μπορείς να πεις, είναι ελκυστική. Το 2008 μάλλον θα βαρεθούμε να τους ακούμε. Τά'χουν πει ο hulot, ο schottkey και ο gone4sure πριν καιρό και καλύτερα από μένα.
Αύριο βγαίνει κι επίσημα το Blind (rapidshare links υπάρχουν στα προαναφερθέντα blogs), ορίστε και το βίντεο:



και άλλα 2 κομμάτια που ξεχωρίζουν:
Time Will
You Belong

Filed under , having 6 comments Edit