![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigFZ1OK-tZ75_nN_9A5xdmCP4XBtsknCmp4Na09LEoNQLx2hQIi8eG-3DBuXL_AkNFYoqI9dsZmX1sSB731A0bnCs3mY1xpbqO9AmBXrDdurWElHfgTkg46nr9oqHa58EdBbrRBJVS3kaZ/s320/karnavali2.png)
Η γιορτή που απεχθάνομαι περισσότερο από όλες τις άλλες, είναι με διαφορά η Τσικνοπέμπτη και όλο το καρναβαλοσυφερτό μαζί.
Ειδικά ο τρόπος που γιορτάζεται. Κόκκινο πανί. Δεν ξέρω, ίσως να έχει να κάνει με παιδικά τραύματα, όπως τότε που με είχαν ντύσει πασχαλίτσο στα 4 μου (don't ask).
Είναι τόσο κιτς που έχει σταματήσει να είναι αστείο και τόσο
blah που θα έπρεπε να είχε απαγορευτεί στο όνομα του καλού γούστου. Ειδικά εδώ στη Θεσσαλονίκη, οι εορτασμοί του δήμου απευθύνονται σε παρακμιακά 10χρονα (βλέπω τον κακόγουστο πολύχρωμο στολισμό της Αριστοτέλους και ειδικά εκείνο το πολύχρωμο
ΑΠΟΚΡΙΑ με τους κλόουν που κρέμεται στις κολώνες, με αφιονίζει και μου προκαλεί κατάθλιψη) κι ας μη μιλήσω για τις εκδηλώσεις. Μπλιαχ.
Σήμερα ας πούμε, ψυχαναγκαστικά πρέπει να βγεις έξω και να φας κρέατα. Πολλά. Αλλιώς, λέει, δεν το γιορτάζεις. Στοιβάζεσαι σε μια ταβέρνα για να καταναλώσεις χοληστερίνη. Ο πανικός της μπριζόλας και του κοψιδιού απόψε στην Άθωνος και τα πέριξ. Να πω ότι δεν είμαι φαν της κρεοφαγίας και γιορτές του τύπου Πάσχα, Τσικνοπέμπτη, με λίγδα και τσίκνα μου δημιουργούν μια (ευτυχώς) ελαφριά αηδία. Θα βγω απόψε. Και θα φάω μελιτζάνες. Και μαρούλι. Έτσι.
Το καρναβάλι από την άλλη, γιορτάζεται παραδοσιακά με σχεδόν όλους τους άντρες που μεταμφιέζονται να ντύνονται πουτάνες, νύφες, πριγκίπισσες, μπαλαρίνες, καλόγριες κλπ, πάντα με
τεράστια βυζιά (τό κανα μια φορά πέρισυ, που είχα ντυθεί μάγισσα-πόρνη και ορκίστηκα
ποτέ ξανά), έτσι για να βγαίνουν τα απωθημένα και να αλληλοχουφτωνόμαστε (το μόνο καλό των ημερών -πέρισυ με είχε χουφτώσει η μισή Ξάνθη), αλλά να μη μπορεί να μας κράξει και κανένας, γιατί είναι των ημερών. Τις παραδοσιακές αυτές μέρες, η μουσική είναι μαρτυρική (σκυλάδικα και αφαρνταμόρεκομίντσιατου) και δεν έχω πλέον ανοσία σε αυτή, οι στολές όλες από φτηνό συνθετικό που μετά βρωμάνε τσίκνα και ρετσίνα και εννοείται ότι προσπαθουμε να περνάμε όσο πιο τέλεια μπορούμε -μην ξεχνιόμαστε, έρχεται η σαρακοστή και προσπαθούμε να μαζέψουμε απόθεμα (as if...!).
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhpInEicppq82XiNDa7HlH0llMIZCbcwEsRlKb03LLQ1aj_EzHWZ4Q0bDm6zDvXtS_yrSjFTKa5mCMQ2j0mRXBjs5Z7502oZAMlyM31ikzFtcbWH5zgAKERuN9LpNeuLkuAnE9HSJeWQPJ-/s320/karnavali.jpg)
Ιδανικός τρόπος εορτασμού σε έναν τέλειο κόσμο: κάνουμε όλοι
cosplay, ακούμε disco και 90s, πίνουμε πολύ και χορεύουμε, χουφτώνουμε και μας χουφτώνουν, χαμουρευόμαστε με όποιον μας γυαλίσει. Και δεν τρώμε ολόκληρα κοπάδια ζώων.